بردارد ، مىداند ؛ كه حركت و سكون وجود ، فقط به قدرت اوست و چون آغاز و انجام امور در مالكيّت خداوند است و كسى نمىتواند نيازى را از كسى بر طرف كند پس برآوردن نيازهاى آفرينش به وسيلهء غير خداوند ، صورت فعل حق است . در حقيقت مؤثّر وجود خداست و بقيّه واسطه‌اى براى انجام امور هستند . غنى يعنى نيازمند نبودن به چيزى در برابر فقر مطلق كه درهاى نيازمندى به سوى بىنياز حقيقى باز باشد و حاجت بنده در خانه او درخواست شود . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ كَرِهَ إلحاحَ النّاسِ بَعْضُهُم عَلى بَعْضٍ فِى المَسْألَةِ وَأَحَبَّ ذلك لِنَفْسِهِ ، انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يُحِبُّ انْ يَسْأَلَ وَيَطْلُبَ ما عِنْدَهُ . « 1 » خداوند خواهش بعضى مردم از بعضى ديگر را دوست ندارد . و اين را براى خود دوست مىدارد . و خداوند خواستن و خواهش از آنچه در نزد اوست را دوست مىدارد . در دعاى امام سجاد عليه السلام ، بسته دانستن درهاى نيازخواهى به روى آدميان در امور مربوط به نيازهاى روزمرّه زندگى نيست ؛ چرا كه نياز انسان‌ها به يكديگر بخش مهمّى از معارف اسلامى است . ولى به خاطر تفاوت در توانايىها و استعدادها ، در حقيقت همين نياز انسان‌ها به يكديگر است كه سرچشمهء زندگى اجتماعى است . فقر و غنا در روايات وَقالَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ : اللّهُمَّ اغْنِنِى عَنْ خَلْقِكَ فَقَالَ عليه السلام : لَيْسَ هكذا : إنّما النّاسُ بِالنّاسِ وَلكِنْ قُلْ : اللّهُمَّ اغْنِنِى عَنْ شِرارِ خَلْقِك . « 2 »

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 475 ، حديث 4 ؛ وسائل الشيعة : 7 / 58 ، باب 20 ، حديث 8715 ؛ تحف العقول : 293 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 75 / 135 ، باب 21 ، ذيل حديث 3 ؛ تحف العقول : 278 .